April

 Na een rustige en mooie maart starten we met de maand april en dat zullen we geweten hebben.

Ligt het aan de leeftijd, ik weet het niet, maar juf Tania noemt 1 april met de oude term 

"verzenderkesdag".

En ze is in form, hoor.

Haar kleuters leerden al vroeg in de ochtend het liedje "het is fopjesdag" op de melodie van een K3 liedje.

Het wordt dus een K2 liedje.

Maar ook ik kan het plagen niet laten en kom af en toe stiekem het licht uitdoen.
In de namiddag smeer ik overal zeep aan de deurklinken.
Juf Tania is het eerste slachtoffer, maar slinks als ze is, vindt zij het een beter idee om tandpasta aan de klinken te smeren. (plakt beter, beweert ze.)

Het blijft natuurlijk ook wel een werkdag.

En Mauro vliegt erin en ontwerpt met Hamertje Tik een trein.

Inderdaad, dikke duim, Mauro. 

Wat goed gedaan!

Tijd voor de maaltijd.

We trekken met zijn allen richting eetzaal, waar het deze keer geen soep is,

maar "vis in water"

Linne van juf Muriel vindt die blauwe vis maar raar en proeft van de vis.

Taai en niet lekker, besluit ze.

Mauro ziet er de fun van in.

Kijk, een vis!

vissoep.

Ook de rietjes werden voorzien van de obligate 1aprilvis.

Na mijn middagtoezicht had ik gedacht op mijn gemakje mijn fris slaatje te kunnen eten, maar dat is buiten juf Tania gerekend.

In verband met de Tandemtrappertjes had ze niks beters gevonden dan alle ploegleiders te onderwerpen aan een heus examens.

Volgens mij was dit mijn slechtste examen ooit.

Juf Anne en ik zwoegen op het aartsmoeilijke examen.

Af en toe wordt het luchtig bv. als juf Anne dacht dat de bijnaam van Fabian Cancellara Hannibal was.

Wie was nu ook alweer die wereldkampioen?

En dan te zeggen dat ik het wereldkampioenschap heb gezien.

Vlug even spieken bij juf Anne.

Maar dat was buiten strenge juf Tania gerekend.

Ook juf Vera ontsnapt er niet aan. Zuchten terwijl juf Anne nog even al haar oplossingen overloopt.

Juf Muriel komt me smeken om haar wat antwoorden op te steken.

Ik moet haar helaas teleurstellen, ook voor mij waren het meer vraagtekens dan antwoorden.

Vanavond wordt alles verbeterd.

Afwachten maar wat mijn resultaat is. 

Niet te bitter veel, denk ik.

Ondertussen wordt de winnaar bekend gemaakt van de Tandemtrapperleden.

Juf Vera, een hevige fan van de Tandemtrappertjes, zat het dichts bij het aantal: 181 eitjes had zij geschat.

Het waren er 182.

Proficiat, juf Vera!

Net toen je dacht dat de rust was weergekeerd in de kleuterblok, kwam daar juf Gerda.
Ze vond er niks beters op dan mijn stalen ros weg te stoppen.
Zoeken en zoeken, de moed zakte me in de schoenen. ik dacht al 12 km te voet naar huis te moeten doen.
En daar stond hij, te blinken buiten aan onze klasdeur.
Niet eens zo goed verstopt, maar tja, ik vond hem niet.
Juf Gerda kan haar eigen kwaad niet lang stilhouden en gaf me toen gelukkig een paar hints.
Juf Gerda, te lang bij juf Tania gestaan?

We genieten van de paasvakantie met hopelijk mooie weer.

De vakantie voorbij, met mooi weer hebben we allen een verse portie vitaminen kunnen opdoen om het laatste trimester in te gaan.
We vliegen er meteen in.
Er zijn grote veranderingen gepland op de speelplaats.
Ik diende bij organisatie CERA een dossier in voor het project "de speelplaats".
CERA heeft mijn noeste werk goedgekeurd (joepie!) en schenkt ons een bedrag om te besteden aan nieuwe speeltuigen.
Mw. Kobie en ik zijn druk bezig om leuke en mooie speeltuigen te kiezen en binnenkort (hopelijk met 1 september) kunnen alle kleuters genieten van een zeer aantrekkelijke speelplaats.
Maar omdat niet alleen Mw. Kobie en ik kunnen kiezen, hebben we ook de mening gevraagd aan onze kleuters en hebben wij ons opgesteld als kleine architecten.
Een boomhut, zandbak, schommel kwam aan bod, maar Leonie had ook graag een paard gehad.
Daar een echt paard niet zo goed zal lukken, kiezen we misschien wel voor een schommelpaard, Leonietje.

Milano moet alles eerst eens goed bekijken voor hij aan de slag gaat.

Ondertussen buigen Dylano, Julie en Jeremy zich over Bob De Bouwers kleurdictee.

Dean gaat aan het werk.

Ranim heeft nog nooit zoveel plezier gehad aan de architectuur.

Leonie gaat met hamer en spijker aan de slag.

De laatste jaars kinderverzorging hebben hun GIP (Geïntegreerde Proefwerken) en nodig onze kleuters en hun grootouders. Bij gebrek aan voldoende grootouders zijn er uiteindelijk ook enkele ouders welkom.

Er wordt een ganse voormiddag gewerkt rond het lichaam en hygiëne.

We zitten allen nieuwsgierig te wachten.

Ook de (groot)ouders wachten af.

Hoe bouwen we ons lichaam op?

En dan is het aan ons.

Tarik ziet het volledig zitten.

Mauro denkt eerst diep na.

Thalita doet goed voort.

Julie en Mane wachten nog even af.

En dan? Klaar!

Na het vele werken krijgt iedereen een fantastisch mooie en lekker ontbijt geserveerd.

Njammie!

Eten aan een mooie versierde tafel smaakt nog zo goed.

En dat het lekker is!

En dat weet Julie ook.

En dan mogen we nog onze voeten afdrukken.

Het was een zeer leuke, maar vermoeiende voormiddag.

Dankjewel meisjes van het 6de zorg.