januari '15

Aan allen een heel gelukkig 2015 gewenst.

En we starten het jaar met feesten.

Ik ben heel blij al mijn kleutertjes terug te zien en samen vieren we mijn verjaardag.

Ik schrik me een hoedje, plots vallen ze letterlijk met de deur in de klas en zit ons klasje afgeladen vol met alle kleuters uit de kleuterblok en alle kleuterjuffen.



Ik krijg een serenade en een langgerekte Hiep hiep hoera, dat is de verdienste van juf Muriel.



Nieuwsgierig en onder de confetti (Juf Tania kon zich niet houden, ze kijkt echt al uit naar carnaval) pruts ik aan het papier.



Maar ik houd er graag even de spanning in.

Fran mag zich ontpoppen tot een ware fotografe en zie maar, een verborgen talent.

Ik krijg een prachtig cadeau van mijn collegaatjes, een magneetkalender, waarop ik meteen al het volgende feest aanduid nl. de verjaardag van Juf Tania.

De magneetkalender is versierd met volgens juf Anne de gevederde vrienden van juf Tania, maar  volgens mijn oudste dochter 'kiekens'

Waarop ze mij de vraag stelt: "Bedoelt juf Tania daar iets mee, mama?"

Ja, juf Tania?

Voor alle duidelijkheid: vorig jaar dachten mijn collega' s al dat ik 40 werd en waren ze 2 jaar te vroeg, dus collegaatjes: 

nee, ook dit jaar nog GEEN reuzefeest of reuzetaart! 

Mijn kleutertjes hebben heel lief 'lang zal ze leve' gezongen en gooiden met zijn allen zoentjes en daar heb ik nog het meest van genoten,stuk voor stuk en toen verdienden ze met zijn allen

 een stuk van de snoeptaart.

Lieve kapoenen, dankjewel voor de fijne dag!

Lieve collega's, dankjewel voor het kadootje en de vele confetti in mijn haar, op onze kast, in de zetel, op Jules, op de vloer, maar het kon de pret niet derven!
De eerste werkdag van het jaar en jarig zijn, ik zag er tegenop, maar mijn collega' s en kleutertjes hebben de dag superfijn gemaakt!!!

Ook op de eerste werkdag van het nieuwe jaar mag het wat gekker, ik zet mijn nieuwjaarskroon mét lichtjes op en ga in de klasjes Happy Newyear zingen.
Gek zijn doet geen pijn, al een sjanse!



Na het feestgedruis, tijd voor serieuse dingen.
Ons thema Brrr, het is bibberkoud besteed vooral aandacht aan de vogeltjes in de winterkou.
We brengen vetbolletjes, nootjes, oud brood, ... mee.
Alles wordt besproken en ook hoe het aan de vogels aangeboden wordt.
Dankjewel aan iedereen die iets meebracht en aan onze kleine vriendjes heeft gedacht.

Ook Jurre is deze maand jarig.

Hij wordt al 4 jaar!

En dat zullen we geweten hebben, hij helpt me zowat elke dag herinneren dat zijn kroon moet klaar zijn voor het feest en dat hij samen met zijn mama snoepjestaart gaat maken. 

En dit is het resultaat.

Amai, mama, dat heb je goed gedaan. Een chocolade/snoepjescake én een appelcake!

1,2,3, blazen maar.

En het vuurwerk mag natuurlijk ook niet ontbreken.

En zeg dat het smaakte!

Jammer van de zovele zieke collega kleutertjes, zij hebben iets heel lekkers gemist.

Dankjewel voor de traktatie.

21 januari openklasdag.

Alle mama' s en papa's zijn welkom om eens een uurtje mee te draaien in het klasgebeuren.

Wij zijn er in elk geval klaar voor.

De gezelschapsspelen staan klaar voor een gezellige voormiddag.

Vic waagt zicht met oma aan "Bella Bloempje"

Kan ze winnen?

Ian en Nikolai trekken zich liever terug met de auto' s.

Even gekkebekkentrekken, waarom niet?

Jurre speelt met zijn mama 'Paardje in galop'

Pieter en papa druk bezig met de magneetdoos.

Linne en haar mama spelen 'Bella Bloempje'

Xavier en Yari's mama kijken toe hoe ze kunnen hengelen.

Linne en Nikolai in opperste concentratie.

Ian houdt van de hengelsport.

Xavier en zijn mama met 'paardje in galop'

Yari moet zich zo concentreren dat zijn wangetjes er rood van worden.

Op 26 en 27 januari zijn de kindjes in handen van juf Kelly want ik volg een 3 daagse opleiding EHBO, pas dan zijn jullie kleutertjes echt in veilige handen

verbanden leggen

wonden verzorgen

brandwonden aanpakken

reanimeren

Vanaf nu kan ik het allemaal. (of dat zou toch moeten)

Ook op 2 februari ben ik er niet want dan moet ik examen afleggen.

en weet je wat?

Ik mag me vanaf nu volwaardig EHBOhelper noemen.

Ik heb dit wel al hoestend en proestend gedaan en 's avonds was het licht uit.

De hele nacht niet geslapen en de volgende ochtend juf Kobie ingelicht dat ik zo niet naar mijn kleutertjes kon.

Wat ik heel erg jammer vond, want het was al zo lang geleden.

De dokter raadt me het bed aan, maar meer ben ik ook niet waard en op de koop toe  brengen ze me hier ook nog een pakketje migraine binnen.

Maandag zal ik er zijn!

Ik verlang heel erg mijn kleutertjes terug te zien.